Ssst…. Papa ligt in bed…

0

Het was weer zover… de lampen moesten uit, er mocht geen licht binnen komen en de rest van de medebewoners dienden zo stil mogelijk te zijn. Het lijdend voorwerp lag in bed, hopende op een beetje slaap, maar vaak gepaard gaande met stevige medicatie om de uren door te komen tot de weerbarstigheid was gezakt.

Zo kwam ik voor het eerst in aanraking met migraine. Ik kende het niet en het kwam ook niet bij mij in de familie voor, maar de vader van een vriendinnetje van vroeger op de basisschool had daar regelmatig last van. Op onze tenen slopen we door het huis, zo zacht mogelijk een zak chips mee grissend zaten we even later fluisterend bij mijn vriendin op de kamer. Ik had geen idee en eigenlijk snapte ik toen niet zo goed waarom ik toch zo overdreven stil moest zijn…

Inmiddels weet ik beter! Niet omdat ik daar zelf last van heb, nog steeds niet gelukkig, maar wel van de mensen die bij mij in de praktijk komen.

Al bij het wakker worden was het mis

Zo ook dit meisje. Ze zat in het ene laatste jaar van het VWO en wilde graag iets in een technische richting gaan studeren na het halen van haar diploma. Het probleem was alleen dat ze vaak school miste en ook nog eens toetsen moest herkansen omdat ze niet in staat was om maar een letter te lezen. Bij haar zat de hoofdpijn aan één kant, in dit geval de linker. Ze had het nu al een jaar op het moment dat ze bij mij kwam en het was zo af en toe begonnen in november het jaar ervoor. In januari werd dit al 2 tot 3 keer per week. Al bij het wakker worden wist ze al dat het mis was. Soms ook niet, maar dan kon het ook nog in de middag komen opzetten.

Zo stoer als ze was probeerde ze gewoon door te gaan en meestal leek het er ook op dat het dan minder werd, maar zodra ze met een bezigheid stopte kwam het in alle hevigheid weer opzetten. En zo ging het door tot en met mei. In de tussentijd was er heel veel school gemist en de hoofdpijn werd alleen maar meer en meer. De tramadol moest er aan te pas komen, maar eigenlijk hielp dit niet. Door de suffigheid miste ze alleen nog meer school en het opnemen van lesstof was een nog pittigere klus geworden. Ook de vakanties moesten het inmiddels ontgelden door deze stekende overheerser.

Via haar moeder kwam ze bij mij. Ik nam de rest van haar klachten op en in zijn totaliteit kwam ik op een passend homeopathische middel.

Na ruim een maand kwam ze terug. Haar hoofdpijn was zoveel verbeterd! Ze had het middel 3x ingenomen en bij de 3e dag begon het te werken. Ze zat weer als vanouds in haar boeken en zonder hoofdpijn achter het leerscherm. Ook de meeste van haar andere klachten waren verbeterd en wonder boven wonder had ze minder zin in zoetigheid! Een vervolg afspraak hoefde niet meer gemaakt te worden.

Laat die universiteit nu maar komen!!

Deze bijdrage is geschreven door Michelle Manders, klassiek homeopaat in Arnhem.

Deel deze pagina! Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Comments are closed.